بعضی وقت ‌ها هست که داری می‌دوی. فقط داری می‌دوی که ستاره رو به دست بیاری. به هیچ چیز هم نگاه نمی‌کنی. بعضی وقت ‌ها چشم‌هات رو بستی و فکر می‌کنی داخل مسیر درستی قرار داری. همین جوری یه کله می‌دوی اما…


یه دفعه به یه سنگ بر می‌خوری و می‌افتی زمین! تازه اون موقع چشمت به اطراف باز میشه که کجا هستی. تازه اون موقع هست که میگی اینجا کجاست؟. تازه اون موقع هست که متوجه میشی… دستت رو روی زانوت که زخم شده قرار میدی و همونجا پرت میشی روی زمین.

یکم فکر می‌کنی. دنبال ستاره خودت می‌گردی، اما می‌بینی که اونجا نیست. به خودت میای که ستاره تو یه سمت دیگه بوده و چون اصلا به اسطرلاب نگاه نکردی مسیر رو اشتباه اومدی! امکانش هم هست که یک دندگی کنی و برای این که بخوای خودت رو گول بزنی بگی اسطرلاب من خراب بوده و باز هم راه اشتباه قبلی خودت رو طی کنی!

پس سعی کن بین دویدنت نگاهی هم به اطراف کنی. ببینی کجا هستی. درست اومدی یا نه…

دوست اسمارتینی

  • درست اومدی یا نه؟
  • پیشنهاد یا انتقادی داری؟ حتما برای ما توی نظرات بنویس، ما همشو می‌خونیم!
  • به نویسندگی علاقه داری و می‌خای نوشتن را تجربه کنی؟ به بخش ارسال مطلب برو و نوشته خوبت را برای ما ارسال کن. ما هم اونو با اسم خودت منتشر می‌کنیم! 
  • راستی یادت نره توی خبرنامه اسمارتین هم ثبت نام کنی و هر هفته ایمیلای باحال دریافت کنی (:

بیشتر بخوانید:

شنونده خودت باشسیده سدنا موسوی
زمان حال به چه معناست؟ – سید متین فقهی
تنها کاری که بلد بود… | نقل ‌قولی از کتاب کیمیاگر – سید متین فقهی
دیالوگ برتر: بهترین دیالوگ های پاندای کونگ‌ فو کار! – سید متین فقهی

اگه خواستی می‌تونی به پستم رای بدی:

۵ / ۵. ۱