من معتقدم که هر انسان، دنیایی برای خودش داره. دنیایی که اگه از خوبیاش بکنه و اضافه کنه به دنیای مشترک هممون، دنیا رو به جای بهتری تبدیل می کنه. درواقع اسم اون خوبیا، میتونه چکیده اصلی زندگی باشه. چیزی که یه انسان بعد از چند سال و اندی بدستش میاره و میتونه با کاشت نهالش توی خاک این زندگی، درخت پر باری از خودش به جا بزاره.

این چکیده اصیل زندگی، می تونه در قالب یه کتاب، طرح، نوشته و… هر چیز دیگه ای باشه. اصلا قالبش مهم نیست و فقط این مهمه که اگه میدونیم انسانی بودیم که خیلی کارا کردیم و میتونیم دنیارو به جای بهتری تبدیل کنیم، این چکیده رو با بقیه به اشتراک بگذاریم.

در کل، چیزی که توی این زندگی خیلی مهمه اینه که عزت نفس داشته باشیم. اینکه بدونیم ما یه انسان باارزشیم ولی یادمونم نره که با بقیه برابریم و خاکی بیش نیستیم. این دو ویژگی باعث میشه وقتی یه چکیده اصیل زندگی از خودمون به جا بزاریم که هیچکس فراموشش نمی کنه، ما هم آسوده می خوابیم.

دوستای اسمارتینی حتما نظراتتون رو با ما به اشتراک بگذارید (: