فکر می کنیم وقتی یه گوشی می خریم، صاحبش شدیم، تموم شبکه های اجتماعی رو داریم، زندگی یعنی همین و بلا بلا. در حالی که اصلا اینطور نیست. تو و من وقتی گوشی جدید می خریم، برده ی اون میشیم، نه صاحبش. نمی تونیم سراغش نریم ولی اون سال های سال می تونه بدون ما باشه، بدون اینکه نسبت به ما ذره ای احساس داشته باشه.

بعضی وقتا بهتره برده نباشیم و ارباب خودمون باشیم، نذاریم لذت های لحظه ای بهترین های زندگی رو ازمون بگیرن، مثل همین گوشی، مثل خیلی چیزای دیگه.

۴.۳ / ۵. ۴