روزایی که به همه ی اولویت ها میرسم، شبش راحت سرم رو میذارم زمین و خوشحالم. یه حس درونی بهم میگه تو کاری رو که باید کردی، اضافه کاری نکردی، کم کاری هم نکردی. یعنی انگار به بیشترین خوشحالی درونم میرسم و میتونم اون روز رو جز روزای زندگیم حساب کنم.

اولیت ها به جا هستند

ولی روزی که طبق اولویت ها پیش نمیرم، بیشتر کار کردم یا کمتر، ناراحتم. وقتی زیاده فرداش گند میزنم و کاری نمیکنم. وقتی کمه دلم میخواد زار بزنم چون هیچکاری نکردم.

امروز تموم شد و رفت، دیگه هیچوقت ۲۶ اسفند ۹۸ رو نخواهم دید. امیدوارم تویی که میخونی، ۲۶ اسفند ۹۸ جز روزای مفید برات بوده باشه، چون دیگه هیچوقت برنمیگرده.

دوست اسمارتینی

  • اگه از این مطلب لذت بردی و یچیزی یاد گرفتی حتما حتما نظرت رو در موردش برای ما بنویس
  • پیشنهاد یا انتقادی داری؟ حتما برای ما توی نظرات بنویس
  • راستی یادت نره توی خبرنامه اسمارتین هم ثبت نام کنی و هر هفته ایمیلای باحال دریافت کنی (: