بیوگرافی پابلو پیکاسو؛ هنرمندی نابغه

4
56

پابلو پیکاسو در سال ۱۸۸۱ در شهر مالاگا اسپانیا چشم به جهان گشود. پدرش که یک هنرمند تحصیل کرده بود از سن هفت سالگی فنون اولیه نقاشی را به پیکاسو آموزش داد. او در سن ۱۴ سالگی به همراه خانواده اش به شهر بارسلونا رفت و آنجا هم به یادگیری هنر پرداخت و سرانجام تحصیلات خود را در پاریس مهد هنر جهان به پایان رساند. برای خواندن ادامه مطلب با ما همراه باشید.

از جمله مواردی که پیکاسو در آنها مهارت داشته میتوان به نقاشی، سفالگری، مجسمه سازی، طراحی صحنه و حتی شعر نویسی اشاره کرد که بیشتر شهرتش را نقاشی هایش برایش به وجود آورده اند. او در ابتدای دوران هنری خود تصمیم گرفت چند دوست هنرمند هم برای خود پیدا کند تا تنها نباشد.

به گفته برخی از مورخان زمانی که پیکاسو یکی از دوستانش را از دست داد به مدت ۳ سال در نقاشی های خود بیشتر از رنگ های تیره و آبی استفاده میکرد و دوره آبی پیکاسو شروع شد. پس از مهاجرت به پاریس او تصمیم گرفت که غم از دست دادن دوستش را برای همیشه فراموش کند و در نقاشی های خود از رنگ های قرمز و صورتی بیشتر استفاده کند. این دوره معروف به دوره رز پیکاسو بود.

در سال ۱۹۰۸ میلادی پیکاسو و ژرژ براک نقاش فرانسوی سبک جدیدی از نقاشی به اسم کوبیسم را پایه گذاری کردند که به گفته منتقدان این سبک از چند مکعب کوچک در کنار هم تشکیل شده است.

پیکاسو در طول ۹۲ سال عمر خود دو جنگ جهانی را به چشم دید اما در هیچکدام شرکتی نداشت و پشت هیچ کشوری در نیامد و همین نشون میده که او فردی فهمیده و صلح طلب بوده است.

در مورد پیکاسو نکات جالبی وجود داره که بهتره راجبش بدونید:

  • پیکاسو هنگام به دنیا آمدن بدنی بسیار نحیف داشته و فکر می کردند که او مرده است اما در همان زمان عموی او که پزشک بود، پکی به سیگارش می زند و دود سیگار به سمت پیکاسو می رود و همین باعث گریه کردن او می شود و متوجه می شوند که نوزاد زنده است.
  • اولین کلمه ای که او به زبان آورد کلمه مداد به زبان اسپانیایی بود.
  • پیکاسو دو همسر و چهار فرزند داشته است.
  • پیکاسو در سال ۱۹۷۳ بر اثر حمله قلبی در گذشت و باعث شد دنیای هنر در غم درگذشت او غرق شود.

بیشتر بخوانید:


4
دیدگاه بگذارید

avatar
جدیدترین نظرات قدیمی ترین نظرات نظراتی با بیشترین رای موافق
میثاق حقیقی
نویسنده

خیلی عالی بود.بازم بیوگرافی واسمون بزار😁

سید متین فقهی
سردبیر

موافقم 🙂

علیرضا شاه زیدی
نویسنده

جالب بود ممنون